Historia parafii

Czyli jak to się wszystko zmieniało
nadwórna przez wieki

Pierwsze wzmianki o mieście Nadwórna pochodzą z końca XVI wieku, choć badania archeologiczne wskazują na osadnictwo na terenie miasta już w 2 tysiącleciu przed narodzeniem Chrystusa.

W X-XIII wieku na terenie wzgórza Horodyszcze na zachód od dzisiejszego miasta istniało grodzisko obronne. 

Miasto otrzymało prawo magdeburskie w 1589 r. Historia Nadwórnej powiązana jest z rodem Kuropatwów herbu Szreniawa. W końcu XIV w. ten ród węgierskiego pochodzenia otrzymał we władanie tereny dzisiejszej Nadwórnianszczyzny od Władysława Opolczyka, namiestnika węgierskiego króla Ludwika I. To oni ufundowali kościół w Nadwórnej w 1599 r. konsekrowany przez abpa lwowskiego Jana Dymitra Solikowskiego (jednego z autorów Unii Brzeskiej).

Parafię utworzono w 1609 r. W 1713 przebudowano kościół. W 1823 kościół został znacznie uszkodzony wskutek pożaru i w 1838 r. pod remoncie został na nowe poświęcony przez abpa lwowskiego Franciszka de Paula Pischtka (był biskupem tarnowskim w latach 1832-36). W latach 1937-38 z inicjatywy ks. proboszcza Józefa Smaczniaka (pochodził z Rzochowa pod Mielcem) nastąpiła rozbudowa kościoła wg projektu lwowskiego architekta Wawrzyńca Dayczaka.

Ks. Józef w okresie okupacji sowieckiej i niemieckiej prowadził aktywną pracę konspiracyjną, działał w strukturach AK,
ps. „Nadworny”. Wokół jego osoby skupiał się ruch oporu na terenie Nadwórnej. Organizował akcje wysyłania paczek z pomocą polskim rodzinom deportowanym w głąb Rosji, wspierał i pomagał Żydom, kierował punktem przerzutu poczty kurierskiej pomiędzy okupowanym krajem a Rządem RP. Aresztowany przez Gestapo w dniu 17 sierpnia 1941 r. i poddany okrutnemu, niemal rocznemu, śledztwu, nikogo nie wydał. Zmarł w niemieckim więzieniu w Stanisławowie 17 czerwca 1942 r. na tyfus. Miejsce pochówku nieznane. 

Po II wojnie światowej kościół został zamieniony na skład a plebanię przeznaczono na budynek przychodni lekarskiej. Łaskami słynącą ikonę Matki Bożej Nadwórnianińskiej „Strażniczki naszej nadziei” przewieziono do Legnicy i umieszczono w bocznej kaplicy katedry. 

W 1991 r. kościół odzyskano (budynek plebanii w 2009), uprzątnięto i wstępnie odremontowano, m.in. dach i podłoga oraz pobielenie ścian. Przywieziono także kopię ikony z Legnicy. W 2009 roku świętowano 400 lat parafii i z tej okazji poświęcono przed kościołem pomnik papieża Jana Pawła II. 

Obecnie parafia liczy ok. 100 wiernych (przed wojną prawie 6 tys.)

Parafianie

Lat parafii

Kościół